Realîzm

Realîzm

Navê xwe ji peyva realîte ya fransî girtiye. Tê wateya rastiyê; tişta ku heye a ku derew û lihevhatî nîne. Di nîvê sedsala 19. de li Fransayê li dijî romantîzmê derketiye holê.

Armanca wê ya mezin vegotina rasterast a jiyan û xwezayê ye. Li gor parêzvanên realîzmê vegotina rasterast bûyerên bi mirov û xwezayê re têkîldarê erk û berpirsiyariya rewşenbîr û hunermendane. Taybetiyên realîzmê; nêrîna “huner ji bo hunerê ye” napejirîne, girîngiyê nade radirbûyê, ji bo realîzmê jiyana hevdem girînge û girîngiyê dide vegotina bêkêmasî û rasteqîn a jiyana hevdem û ya civakî. Li gor îmkanên hetî hunera wêjeya rastiya jiyana rojane salox dide.

Hinek nivîskarên ku bi vê cûreyê berhem nivîsandine ev in;

Stendhal (1783-1842), Balzac (1799-1850), Flaubert (1821-1880), Fontane (1819-1898), Storm (1817-1888), Hebbel (1813-1863), Çehov (1860-1904), Tolstoy (1828-1910), Gogol (1809-1852), Dickens (1812-1870), Eliot (1819-1890), Shaw (1856-1950), Goran, Bêkes, Pîremerd, Ahmet Muxtar Caf, Qedrîcan, Dildar, Cegerxwîn, Hêmin, Hejarî

Lê Binêre

Kürt Kadın Hareketleri

Osmanlı Dönemi Kürt Kadın Hareketleri

Osmanlı Devleti’nin başkenti olan İstanbul’un yirminci yüzyılın başlarında Kürt milliyetçiliğinin merkezi olduğu binmektedir. Bunun en …

Bir Cevap Yazın