Hasbeg Koksal Li êzmîn, di nîvronîya şevê da heyva çardeşevî, bi tîrêjên xwe yên sorzerikî, bi şewqekî melûl giran giran dimeşîya. Hemû rûyê erdê; deşt û çîya, dar û daristan, nal û newal, û gol û çem, di zerîya heyvê da mabûn.Wek rojê bû. Zerîya zîvikî, zerîya zenûn di şevê …
Zêdetir Bixwîne