ZARGOTIN

Gelek kilam û stranên gelêrî yên Kurdî wekî destanên jiyanê ne. Ji ber ku ev kilam û stran kêm tên lêkolînkirin, çîrokên gelek ji wan nayên zanîn. Yek ji van stranan jî strana ‘Husna Canê’ ye. Strana bi navê ‘Husna Canê’ hema bêje tevahiya gelê Kurd dizane, lê der barê …

Îro ez ê ji we re qala strana “keleşo” û çîroka wê bikim. Helbet bi dehan versiyonê vê stranê hene lê bi îhtîmalekî mezin çîroka ku ez ê bidim pêşberî we ya heqîqî ye. Niha çend versiyon hene li ser înternetê û ew jî bi cudahiyên piçûk hema bêje wekî …

  Şewq û şemalê dida bejn û bala te Edulê! Strana Edûlê ya bêhtir bi dengê nemir Gerabêtê Xaço heta roja me hatiye, mîna duetekê hatiye hûnandin. Stran mînakeke balkêş a hêza gotinê, mubalexa û hîcw e. Bêgûman dema Edûlê tê gotin, yekser Edûlêya keça Temir Paşa, serokê eşîra Mila …

 ÇÎROKA HIZNA XANIMÊ Û BEDRANO Hizna û Bedran zarokên mamê hevdû ne. Berî ku werin dinê bavê wan sozê zewaca wan didin. Li herêma Semsûrê du birayên bi navê Emer û Hesen hebûne, ji hevdû pirr heskirine. Soz didin hevdû ku zarokên wan qîz û law çêbin wê bikin heman …

Carek ji cara, mame Xidir kerê xwe hilda çû dara, le bû wexte êvara. Mamê Xidir bala xwe daye Gurekî ji we da hat, çû lêxist kere wî xwar! Mamê Xirdir je ra got; ey heywanê hovê liar, qe li berûya jêrin tunebûn berx û kar, tu hat te kerê …

Hebû tunebû zilamekî dewlemend hebû. Keçeke wan a bi navê Sîndirella hebû. Pişt demekê jina wî mir. Ma ew û keça xwe bi tenê. Piştî çend salan ew bi jineke ku dilê wê weke qetranê reş re zewicî. Du keçên jinikê hebûn. Jinikê keçên xwe girtin û bar kir, hat …

Li Mezopotamyayê, li ber golekê gundek hebû. Li wî gundî keçek û kurek dijîyan . Navê keçikê Lale û navê lêwik jî Pane bû. Ew her du xort bengîyên hev bûn. Lê dê û bavê Laleyê nedihişt ku Lale hezkirîyê xwe bibîne. Wan dixwast wê bidin kurê axayê gund. Lê …

Hebû carek ji caran, xêr û xwesî bibarin li hazir û guhdaran… Hebû tunebû, dibêjin bizineke pîr û heft karikên wê hebûn. Çawa her dayik ji zarokên xwe hez dike, wê jî wisa hez ji karikên xwe dikir. Rojekê, bizinê xwest biçe zozanan ji bo biçêre, guhanên xwe tijî şîr …

Hebû tunebû, pir zeman berê, kes nizane li ku derê xwişk û birayek hebûne. Diya wan dimire, ew sêwî dimînin. Bavê wan dizewice. Kurik jî pir kêf didin û dibêjin: Êdî dayîkek me jî heye! Lê dêmariya wan pir dilreş bûye. Ji kurikan heznekiriye.Xwestiye serê zarokan wenda bike. Dêmarî rojeke …

Carek ji caran rehmet li dê-bavê guhdaran. Hebû Kêzikek li çolan. Jê re digotin Kêz Xatûn. Rojekê Kêz Xatûnê biryara xwe da, got: “Tenêbûn dijwar e, ne xweş e, ez ê herim ji xwe re mêrekî bibînim û pê re zewicim.” Rabû bi rê ket, çû çû, rastî şivanekî hat …

Hemdîn û Şemdîn / Lukman Sileman Ev çîrok min ji devê stiran vana giritye lê ez nizanim navê wî çiye.. wek wî gotî min jî nivîsandiye… Ehmed Begê û Hisên Begê herdû birayê hevbûn xwediyê Zozanê Şeref dînê bûn. Temamê wî Zozanî di destê herdû birade bû bi ava xwe bi …

Navê wî ji buyinê vir de Xan e. Xan, zane û xanedan e. Siwarê hespê qer, ji nêçîrê dizivire. Li ser rê rastî birrekî pez tê. Nan û şîrê xav tên bîra wî: ‘Ez ê li ba şivan dakevim..’ Li dora pez dizivire, şivan nabîne. Dinêre li palê jor, şivan …

Behlûl dibêje Harûn Reşît: “Bes zilmê û bêmafî yê bike.” Ji ber neheqîyên Harûn Reşît, Behlûl tu carî nakene. Harûn Reşît jî dibêje: “Yê ku bibîne Behlûl bikene, tişta bixwaze ez ê bidimê.” Yekê feqîr dikeve pey Behlûl û sûkê’re derbas dibin. Diçin sûka qesaba. Behlûl dinêre ku kelaşê mihê …